Sport a zdrowie psychiczne

sport

didkog / Pixabay

Sport to zdrowie – nie zawsze ta maksyma się sprawdza.

 

Sport w wielu wypadkach sprzyja zdrowiu psychicznemu. Powszechnie wiadomo, że uprawianie sportu obniża poziom odczuwanego stresu. Badania przeprowadzone na grupie 3 tysięcy Szwedów pracujących w sektorze służby zdrowia i w branży ubezpieczeń, pokazały, że ci, którzy byli aktywni fizyczni, nie zdradzali objawów silnego stresu czy wypalenia zawodowego (Jonsdottir, Rödjer, Hadzibajramovic, Börjesson, Ahlborg, 2010).Regularna aktywność fizyczna istotnie wpływa na częstotliwość występowania depresji i zaburzeń lękowych (Goodwin, 2003). Im częściej podejmowana jest aktywność fizyczna, tym mniej epizodów zaburzeń nastroju, stanów lękowych, zaburzeń o charakterze fobii. Okazuje się jednak, że tylko te formy regularnych ćwiczeń, które przyczyniają się do podniesienia samooceny, wzmacniają poczucie samoskuteczności i dostarczają wsparcia społecznego, wpływają istotnie na nasz dobrostan psychiczny (Wijndaele, 2007).

 

Sport może pozytywnie wpływać na Twoją sferę psychiczną:

  •  ćwicz to, co lubisz, specjalizuj się w tym, co naprawdę Cię pociąga
  • w razie potrzeby zasięgaj opinii eksperta/trenera w danej dziedzinie; korzystaj z opinii i porad dietetyków, trenerów personalnych
  • dopasuj intensywność treningów do swoich możliwości fizycznych i swojej sprawności
  • znajdź odpowiednią dla siebie porę dnia, kiedy będziesz ćwiczyć
  • nie kieruj się trendami (“jak inni, to i ja”)
  • zawsze określ jasno, jaki cel Ci przyświeca podczas wykonywania ćwiczeń (“po co to robisz”); twórz cele krótko- i długoterminowe
  • prowadź dzienniczek ćwiczeń, notuj postępy
  • chcesz ćwiczyć z innymi? nic nie stoi na przeszkodzie; sport łączy ludzi!

 

Uzależnienie od sportu – dla niektórych wydaje się to absurdalne. “Niby jak można uzależnić się od tego, co dla nas dobre i zdrowe” – czasem pytacie.

Gdy poddajemy się reżimowi treningowemu i dietetycznemu, gdy nasze życie prywatne i zawodowe podporządkowane jest aktywności fizycznej, a na przerwę w treningu reagujemy złością, roztargnieniem, niemocą i fizycznymi objawami odstawienia (potliwością, męczliwością) – to sygnały, że częstotliwość uprawiania sportu stała się dla nas niebezpieczna. Wzrasta też tolerancja na wysiłek – podobnie jak w uzależnieniach (Morgan, 1979, za: Guszkowska, 2012). Żeby utrzymac wysoki stan pobudzenia i towarzyszące mu pozytywne emocje, osoba uzależniona trenuje co raz więcej i więcej.

Zawsze, gdy sport będzie tylko codziennym odpracowaniem żmudnego planu treningowego, nie osiągniesz spodziewanych efektów w postaci poprawy nastroju, relaksu, etc. Gdy uprawianie sportu jest przyjemnością, wtedy korzyści z aktywności fizycznej się pomnażają. I poza poprawą kondycji i sprawności czy utratą wagi, dostrzeżesz u siebie także większe zadowolenie i częściej będziesz odczuwać pożądany spokój.

 

Fragmenty artykułu pojawiły się w 2015 r. na portalu psychologia-społeczna.pl