Dialog sokratejski

dialog

geralt / Pixabay

Dialog sokratejski to kolejna forma rozmowy, z której korzysta psycholog sportu w swojej pracy ze sportowcami. Metodę tę stosuje także każdy psycholog i psychoterapeuta pracujący w nurcie poznawczo-behawioralnym.

Dialog sokratejski to metoda znana już w starożytności. Stosował ją z powodzeniem jej “ojciec” Sokrates, który zadając pytania rozmówcom, udowadniał błędy logiczne w myśleniu swoich interlokutorów. Nieskomplikowana forma dialogu sokratejskiego pozwala na zidentyfikowanie potrzeb pacjenta/sportowca, ale także kłębiących się w jego głowie myśli i emocji, z których często na co dzień nie zdaje sobie sprawy. Sportowiec konfrontowany jest z kilkoma pytaniami dotyczącymi własnej kariery, ale także niepokojących go obszarów życia nie tylko sportowego. Psycholog sportu identyfikuje tym samym myśli sportowca i poprzez zadanie konkretnych pytań pozwala sportowcowi na ocenę prawdziwości jego obaw, lęków. Oto kilka przykładowych pytań pojawiających się podczas sesji, w której sportowiec ujawnia swoje obawy dotyczące np. powrotu do uprawianej dyscypliny po kontuzji i rekonwalescencji:

  • Co przemawia się za prawdziwością twojej myśli? Jakie argumenty możesz podać, które potwierdzają twój lęk?
  • Jakie argumenty przemawiają przeciwko twojemu lękowi?
  • Co może się zdarzyć jeśli twój lęk się ziści?
  • Jeśli twoje obawy się spełnią, co może się zdarzyć najlepszego/najgorszego?
  • Jak mocno wierzysz w swoje obawy?
  • ….

Praca z niezdrowymi, nieracjonalnymi myślami, zaczyna się od rozpoznania zniekształceń myślowych. Dialog sokratejski świetnie spełnia swoją rolę na tym etapie pracy ze sportowcem.